Олаҥге, шереҥге, нужгол,
Ловал, карака да шемгол, –
Унаш миен палышым ялыш…
Келшат коллан кинде, шукш, йыл,
Чот шокшо, каваште – шем пыл –
Ит вучо тунам кол пиалым.
Эрдене кочам ден теҥгече,
Кунам папалтен эше кече,
Керей вӱд воктен шинчышна.
Кило деч кугу кум ловалын
Мемнан эҥыр имыш логалмым
Шӱлаш монден, ох, чытышна!
Анатолий ТИМИРКАЕВ.
Йошкар-Ола.


