Илен улмаш кум йолташ: Пий, Пырыс да Коля. Нуно икте-весышт дене ятыр жапым пырля эртареныт. Икана шылын модаш мутланен келшеныт. Шыгавам кученыт. Кычалаш Колялан логалын.
– Мый шылаш йӧратем. Кум кече кычалаш тӱҥалат, – моктанен Пырыс.
– Шолып верыштем мыйым нигунам от му, – каласен Пий.
– Шылза, шылза, – вашештен Коля. – Каваштат, вӱд йымалнат, келге лакыштат муам. Нер ӱпшем пӱсӧ.
Коля шӱдӧ марте шотлен. Ты жапыште Пий ден Пырыс шылын шуктеныт.
– …, индешле индеше, шӱдӧ. Кычалаш тӱҥалам! – Колян йӱкшӧ шоктен.
Коля ик вере ончалын – нигӧ уке, вес могырыш кудалын – йолташыже-влак койын огытыл.
«Моктаныме огеш кӱл ыле. Ом му гын, воштылаш тӱҥалыт», – шке семынже шонкален Коля.
Кенета ты кумдыкышто тамле пуш шарлен. Колян шӱвылвӱдшат йоген. Ӱпшалтме велыш кудалде чытен огыл. Туштыжо сыр лийын улмаш. Изиш тамлен ончен. Ой, тугай тутло-о-о! Уло тӱням монден авызлаш пижын.
Ты жапыште шылын шинчыше Пий ден Пырыс ярненыт. Шыгавам кучымо верышке толыныт – Коля уке. Янлык-влак сыреныт да мӧҥгышкышт кудалыныт.
Пырыс ден Пий кызытат тудлан сырен коштыт. А Коля, йолташыже-влакын шинчашкышт пернаш огыл манын, илыме верже гыч кастен веле лектеш.
Кира СМИРНОВА.
Морко, Коркатово.
