Кажне айдемын йӧратыме пагытше уло. Мыланем кеҥеж эн чот келша. Тыгодым могай сӧрал! Пӱртӱсым ончен, шерет ок тем. Эр кече лектеш, мландым шыман ончалын, шокшыж дене ырыкта. Южшат, йӱржат моткоч леве. Мланде ужар сывын дене леведалтын, йырваш пеледыш пеледеш. Уло чонан тиде пагытлан куана.
Чодыраште саска кӱэш, поҥ- го шочеш, кайык-влак куандарат. Куку шке мурыжым мура, шӱшпык шӱшка, апшаткайык чилт-чалт, чилт-чалт перкала. А южшо могай яндар!
Олыкышто могай гына пеледыш ок пелед: висвис, кандывуй, кӱдыроҥгыр да шуко молат. Тӱрлӧ копшаҥге чоҥештылеш. Чыла тиде шочмо кундемнам сӧрастара.
Тыгай сылне жапыште йочавлакланат куанле: кӧ йӱштылеш, кӧ футбол да тӱрлӧ модыш дене модеш. Мый тыгай сылне пагытыште шочынам. Очыни, садланак кеҥежым чот йӧратем.
Ангелина ЧУРИКОВА.
Кужэҥер, Шӱдымарий.
