Рушарнян пазарыште тӱрлӧ вольыкым ужалат: агытаным, ушкалым, шорыкым… Мыят чывемым конден ончышым. Тудо пеш мотор, пыстылже тӱрлӧ тӱсан, муным эреак мунча. Лач койышыжо ок келше. Моло чыве дене кылым муын ок керт. Адакшым мурен ок мошто ала-мо, ик ганат йӱкшым колын омыл. «Могай томаша, ужален колтем да пашаже пыта», – шонем. Кенета чывем, шулдыржым шаралтен, уло пазарлан тыге чот муралтен колтыш – ӧрымат. Ну койышлана вет! Пазарысе уло вольык мемнан могырыш онча. Воктенем верланыше пошкудын агытанже, мешак гыч тӧрштен лектат, чывем воктеке лишеме. Пырля кондымо пырчем чӱҥгенчӱҥген, шке йылмышт дене ӱчашен мутланаш тӱҥальыч. Мо нерген?
Чывым ужален колташ чаманышым. Агытаным озаж деч нальым, когыньыштым мӧҥгӧ кондышым. Ынде нуно келшен илат, эре коктын коштыт. Эрдене агытанем муралтен колта, чыве ваштарешыже вашешта. Колыштын куанет!
Сурткайыкем-влак айдеме семын огыт кутыро гынат, мый йылмыштым умылаш тунем шуынам. «Кыт-кыт» манам – шӱраш пырчым чӱҥгаш тыманмешке куржын толыт. «Ке-ке-рек-кре-е-ек!» кычкырал колтем – ӧрын ончат. Ынде сурт коклаштына айдемыжат, вольыкшат келшен илена.
Варвара ДОЛОНИНА.
Медведево, Руэм.
