Ик кечын Людмила Ивановна йоча-влак деч йодо:
– Урокышто шкем кузе кучыман?
– Шып шинчыман. Йодышет уло гын, кидым нӧлталман, – вашештыш Маша. Ӱдыр ойлен шуктыш ала уке, Петя кидшым нӧлтале.
– Петя, йодышет уло? – йодо туныктышо.
– Уке, тиде тергымаш. Системе кузерак пашам ышта манын умылынем ыле.
Петям тунемаш кузе кумылаҥдаш? Завуч тиде сомылым шке кидышкыже налаш тыршыш:
– Пётр Васильев, ачалӱмдаже кузе?
– Мый Пётр Петрович улам.
– Ну, Пётр Петрович, тунемаш кунам тӱҥалына?
– Чыталтыза, каникул деч вара.
Лум возо. Петян куанжылан мучаш уке. Черланымешкыже модо. Каникул деч вара школышкат ыш кай. Людмила Ивановна ыш ӱшане. Урок деч вара тудын деке класс дене уналыкеш каяш тарванышт. Пӧртыш пурен шогальыч гын, ӧрмаш: Петя унчыливуя шога.
– Петя, теве могай тый черле улат! Очыни, тыге эмлалтат? – умылынеже туныктышо.
– Температур кӱзен, тыге волтем.
Дмитрий ВЕДЕНЬКИН.
1-ше номеран Шернур школ.
