Мый Пелемеш ялыште илем. Пеш чот рыскалан улам. Шочмо ялыштем кочаем Матвей Степанович ден коваем Лидия Алексеевна улыт (снимкыште). Нуно вич икшывым ончен куштеныт, иктыже – мыйын авам. Шочшо-влак чыланат икте-весылан ваш полышкален, келшен илат. Меат, уныкашт, коча-кова дек чӱчкыдын коштына, нунылан кертмына семын полшена. А ковай мемнам кажне гана тутло кочкыш дене сийла. Тудын коҥга мелнажат, когыльыжат, вареньыжат, эсогыл чайжат эн чот тамле.
Кугешнен каласем: тиде пӧртыштӧ чайым кызытат шӱй дене шолтымо самовар гыч йӱыт. Коваймыт дек кеч-кӧ пура гынат, ик чашке чайым йӱде ок кай. Тетла тыгайым кушто тамлен ончет?! Мемнан ялыште тетла нигӧн уке. Тидын нерген ялыште гына огыл, районыштат палат. Корреспондент-влак, икмыняр гана толын, репортажым войзен каеныт. Кочаем ден коваемым моткоч пагалем!
Татьяна МИХЕЕВА.
Татарстан, Агрыз.
Фотом еш архив гыч налме.


