Еш – тиде илышын негызше. Кажне ешын шке йӱлаже уло. Тудо тукым гыч тукымыш кусна. Мыланем авам ден ачам эн лишыл улыт. Авам мемнан верч тырша, тӱрлӧ кочкышым ямдыла да неле пагытыште эре полша. Ачай – мемнан аралтышна да эҥертышна. Тудо мыйым илышыште кӱлешан сомыллан туныкта. Чыным йӧрата, пеш пашаче. Мыйын эше акай ден изай-влак улыт. Ме шуко жапым пырля эртарена, модына да тӱрлӧ сомылым шуктена. Южгунам сырена, но пеш вашке сӧрасена. Ешыште вашкыл моткоч пеҥгыде. Пайремым пырля эртарена, пӱртӱсышкӧ лекташ йӧратена. Тыгай тат мыланна поснак шергакан. Еш – тиде пиал да вий!
Елизавета МИХЕЕВА.
Татарстан, Агрыз, Кадрек.
Фотом freepik.com сайт гыч налме.
