Мӧҥгыштӧкуд ияшрак йоча ден аваже шогылтыт. Ик жап гыч аваже ӱмбал вургемым чияш тӱҥалеш да кӱварвалне модыш машина дене толашыше изи эргыжлан ойла:
– Эргым, мый паша дене вес ялыш миен толам. Пӧртылмекем, Валя кокат деке кудывечыж гыч лумым шупшаш полшаш каем. Тудлан мияш сӧренам ыле. Умылышыч?
– Умылышым.
– Валя кокат мыйым ӱжаш толеш гын, тыге-тыге манын каласе. Йӧра?
– Йӧра.
Аваже пӧрт гыч лектын кая.
Изи йоча тугак кӱварвалне изи машина дене модын шинча.
Ик жап гыч Валя кокаже толын пура:
– Ават уке мо?
– Уке.
– Иктаж-куш каен мо?
– Каен.
– Мый декем лумым шупшаш полшаш мияш сӧрен ыле да, – Валя кокаже нимом ышташ ӧрын шогалын. – Кайымыж деч ончыч ават мыланем иктаж-мом каласаш кӱштен коден огыл?
– Коден.
– Мом?
– «Тыге-тыге» манын каласаш кӱштен.
Александр ПЕТРОВ, Марий Элын калык писательже.
Нейросеть полшымо дене ыштыме сӱрет.
