В.В.КРАСНОВ, прозаик:
– У ий пайремлан кеч-могай йоча пӧлекым вуча. Ача-авана мемнам тӱрлӧ семын эре куандареныт. Ачам чодыра гыч кожым конден. Икана паша гыч вараш кодын толын. У ийым вашлийман, а мемнан кожна уке. Чодыраш кожлан шке каенам. Толын шумешке, ятыр укшыжо пудырген гынат, моторын сӧрастаренна. Тунам мый иктаж индеш-лу ияш лийынам. Тыгай сынан поро шарнымаш-влак кызытат чоным ырыктат.
У ийыште чылалан тазалыкым тыланем, икте-весым йӧратыза. Марий калык, тек йочада марий йылмым тунемеш. Марий йоча марий йылмым палышаш, ача-авам пагалышаш. Шочмо йылме ава дене иктак. Тек кажне марий йоча марий улмыж дене кугешна.
