Илен улмаш кок коля. Икана иктыже ойла: «Айда, йолташем, когыльым кӱэштына».
– Ой, мыйын йӧршеш жапем уке. Шудышырчыкын скрипке дене шоктымыжым колышташ каем, – вашешта весыже.
Пашаче коля чыла шке ышта. Коҥгаш олташ тӱҥалеш. Онча – пу уке. Ты жапыште омсаште йолташыже койылалта.
– Чодырашке пулан миен тол-ян, – манеш. – Руашем оварен, когыльым кӱэшташ кӱлеш.
– Уке, мый ом ярсе. Мӧртага деке унала каем, – манешат, йолташыже лектын кудалеш.
Коля пум конда, коҥгаш олта, когыльым кӱэшт луктеш. Тамле пушым шижын, його коля кудал толеш.
– Ах, суртыштына могай тутло пуш шарлен. Чыла кочкын шыч пытаре чай? Мы-ланем коденат?!
– Мӧртагат ыш пукшо мо? – келесырын пелешта пашаче коля.
– Кукшо перемеч дене гына сийлыш…
– Мыйынат ялзаклан кукшо перемеч гына, на, нулто, – манеш да когыльыжым поген налеш. Його коля йоҥылыш лиймыжым умыла. Вескана йолташыж дене тӧр па-шам ышташ тӱҥалеш.
Регина ЕГОРОВА.
Морко, Коркатово.
